جوجه کشی

در روزهای وحشت ناک کرونایی، که از طرف دولت محترم، انتظار شنیدن خرهای خوش کرونایی داشتیم، به یکباره خبری در صدر اخبار فضای مجازی آمد، با عنوان معدوم کردن جوجه های چند روزه توسط برخی از نهادهای وابسته به دولت. اول گمان می کردم، شاید این تسویه حساب جناح رقیب باشد و یک شیطنت رسانه ای و به خودم امیدواری می دادم، شاید جوجه ها مریض باشند و نهاد مذکور برای عدم انتشار بیماری دست به چنین اقدامی زده است، اما وقتی از خبر رسمی رسانه ملی این خبر تایید شد و ان مقام مسئول در قامت دفاع از کار قبح مسئولان مذکور برآمد. دو دستی بر سر خودم زدم و گفتم:《 وقتی برخی از دولتی ها، به فکر مردم نیستند و مردم در حق هم، پس عذاب الهی هم جای هیچ ایراد و انتقاد و گلایه ای نمی گذارد، اخر برادر مدافع، ایت چه مطلبی بود که گفتید؟ چرا اینجا که می شود، مارا با کشورهای دیگر مقایسه می کنید، انجا اگر حیوان آزاری است، توقع از آنها نمی رود. ما ناسلامتی کشور اسلمی هستیم، در اسلام و همان قرانی که نمی دانم چقدر می خوانی و عمل می کنی، چند بار این عمل قبیح را نکوهیدهاست. در روایات ائمه چند بار. اصلا به کنار وجدانت چه می گوید؟

در زمان قدیم، ماشین فروش جوجه توی کوچه ها می آمد و در ازای دمپایی، نان خشک و.... جوجه می فروخت. الان که خانه ها اپارتمانی شده است، ولی هنوز در روستا هنوز مردم محلی جوجه و مرغ و خروس و... نگه می دارند، سوال اینجاست، به عقل ناقص این افراد نرسید، که این جوجه ها را در روستاها به فروش برسانند، یا همین طوری حتی واگذار کنند؟ مصداق این عمل همان ضرب المثل معروف است، که می گوید:《 نه خود خوری، نه کس دهی، گنده کنی به سگ دهی》. بااین همه ظلم بر حیوان و انسان، انتظار فرج نداشته باشیم.