گاهی وقت ها می دانی از کجا داری ضربه می خوری و می توانی جلوی آن را هم بگیری.یعنی تحقیق که می کنی، به عنصر مشکل آفرین زندگیت در محیط کاری می رسی، اما به حرمت بچه ای که آن شخص دارد.سکوت می کنی و چیزی نمی گویی
می دانی که چیست،آخر خدایی که به من کار داد، خوب می داند، که چطور از من حفاظت کند.کاش ما بر وجود فرشتگان اطرافمان ایمان داشتیم، ببین چطور هر قدمی که به سوی حیات عندالرب بر می داری، خدا را نجوا می کنند.مگر می شود تو از خانه دربیایی و فرشتگان را اطراف خود درک نکنی .وقتی می گوییم خداحافظ همین است دیگر.لشکری از فرشتگان خدا، تو را تا برگشتن به منزل همراهی می کنند .کاش ما یاد خدا را بر همه امور مقدم می دانستیم ،براستی که خدا سمیع هست و بصیر،حکیم هست و متعال، رحیم هست و رحمان.. .
فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ ؛ وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ .
و چه نمازی باشد، آن نمازی که با دلگیری از موجودات زمینی بخوانی و گلایه ات را به پیش خدا ببری.کاش آنها هم چشم برزخی داشتند.و روز حسابی هم هست، در روز حساب کوچکترین اعمال ما هم در درگاه الهی ثبت و ضبط می شود.
براستی ما از تمام قرآن، خوانش عربیش را فرا گرفته ایم و چه خوب می شد، به آن عمل می کردیم.
آیا بندگان خدا بر اعمال خود نظر نمی کنند...
برچسب:
نویسنده: لیلا حسنی
تاريخ: پنجشنبه
15 آذر
1397 ساعت: 14:30