در صف یاران خدا

شهدای هشت سال دفاع مقدس کم از شهدای کربلا نداشتند. در صحرای کربلا سپاه ابن زیاد تا دندان مسلح بود، همچون جنگ تحمیلی سپاه صدام، یزید خود را خلفیه می پنداشت و صدام خود را آقای عرب.

در صحرای کربلا دشمن از شکنجه یاران حسین(ع) لذت می برد، همچون جنگ تحمیلی و بلای که رژیم بعث بر سر اسرای ایرانی آورد. زبان برید، سر برید، دست برید، پا برید، تازیانه زد، با دست و پای بسته زنده به گور کرد، ذبح کرد و از اینکار شادمان بود.

در صحرای کربلا بودند کسانی از غیر مسلم، که به صف عشاق حسین پیوستند، (اهل تسنن و ترسا، حتی از خوارج) بودند و در راه به بینش رسیدند و به یاری امامشان شتافتند، وجدانشان قبول نکرذ در مقابل فرزند رسول الله بایستند و بر علیه او شمشیر بزنند و در راه حسین(ع) فرزند محمد رسول الله(ص) شهید شدند، در جنگ تحمیلی هم کم نداشتیم غیر مسلم، که صدای هل من ناصر ینصرنی امامشان را شنیدند و به یاری حق شتافتند.

اما رمز جاودانگی جنگ تحمیلی چیست؟! مگر می شود، حب فرزند رسول الله را در دل داشته باشی و در برابر لاحق سکوت کرد و بر کفر نتاخت و در این راه به بالاترین درجه مرگ یعنی شهادت برسی و جاودانه نشوی. در جنگ تحمیلی چون جنگ کربلا یاران حسین(ع)اگر بر کفر و برای ریشه کن کردن فساد دستگاه یزید شمشیر کشیدند، هرگز برای حدیث نفس نبود، بلکه آنان به جنگ با حدیث نفس رفتند. هیچ کس دنبال حوری بهشت نبود، چون که عشق بر حسین(ع) جایی برای امیال نفسانی نمی گذارد. چند وقت پیش کلیپی دیدم از هلاکت یکی از نیروهای داعش که چون ابن زیاد به طمع مال و ناموس مسلمانان به جنگ امده بودند، زمان مرگ داعشی ملعون بود، یکی از نیروهای داعشی گریبان او را گرفته بود و از حوری های بهشت سوال می کرد. حال می فهمید فرق سپاه شیطان و سپاه یاران خدا در چیست؟

جنگ تحمیلی اگر جاودانه شده است، بخاطر آن است که هر جا خون عشاق حسین(ع) بر زمین میریزد، هر وقت کسی برای امر به معروف و نهی از منکر قیام کند و در این راه شهید شود. هر کس حکم جهاد امام زمانش را بشنود و با یقین در مسیر خدا جهاد کند و شهید شود، ملائک بر آن سرزمین و مردمانش، تا قیامت اشک می گریزند و این رمز جاودانگی هشت سال رشادت، مردانگی و عشق به حسین(ع) یاران خداست.

این تنها یک قطره از دریاست....